Joseph Schovanec

Urodzony w Paryżu w 1981 roku Joseph Schovanec jest synem uchodźców politycznych z byłej Czechosłowacji. Kiedy był dzieckiem, nie było jeszcze wsparcia szkolnego dostosowanego do dzieci autystycznych. Jego edukacja szkolna była nieregularna i naznaczona nękaniem. Dzięki rodzinie odkrył książki w kilku językach. Według własnej relacji miał nauczyć się czytać i pisać, zanim zaczął mówić; przez długi czas łatwiej było mu komunikować się na piśmie niż ustnie. Jules Verne, którego czytał w kilku językach, pomógł mu zrozumieć język.

W liceum Joseph staje się bardzo dobrym uczniem. Dyrektor, widząc, że Joseph przychodzi bardzo wcześnie, proponuje mu, by został, jeśli będzie celował w najwyższe wyróżnienie na maturze. Niektórzy nauczyciele akceptują jego odmienny sposób funkcjonowania i dają mu miejsce w klasie. W wieku 17 lat siostra zapisuje go do Sciences Po Paris. Tam poznaje kody społeczne i środowisko odmienne od jego własnego, w którym wiele osób zdaje się już mieć sieć kontaktów i plan. To doświadczenie pokazuje mu, że dobre wyniki w szkole nie zawsze wystarczają, by rozpocząć życie zawodowe.

Po Sciences Po Joseph opowiada o okresie opieki psychiatrycznej i leczenia farmakologicznego, które opisuje jako obciążające i niedostosowane. Przede wszystkim szukał pomocy w napisaniu CV lub zrozumieniu niektórych kodów społecznych. Następnie zwraca się ku filozofii i w 2009 roku kończy rozprawę doktorską o Heideggerze i żydowskości. Uczy się kilku języków; hebrajski pomaga mu nawiązywać kontakty z innymi osobami. Studiuje w Izraelu, a następnie mieszka w Teheranie, gdzie odbywa staż podoktorski z filozofii za prezydentury Ahmadineżada. Dla niego uczenie się pozwala również znaleźć swoje miejsce wśród innych.

Joseph coraz bardziej angażuje się w sprawy autyzmu, podczas gdy francuskojęzyczne osoby dorosłe z autyzmem wciąż są mało widoczne. Spotkania otwierają przed nim możliwości pracy: pisze przemówienia dla Amou Bouakaza, zastępcy mera Paryża, a następnie dla innych osób pełniących funkcje polityczne. Opowiada, że zredagował tekst podpisany przez Stéphane’a Hessela, nie podając jego tytułu ani weryfikowalnego źródła. Według jego relacji miał również pracować u boku Ségolène Neuville, ówczesnej sekretarz stanu odpowiedzialnej za osoby z niepełnosprawnościami, oraz dla „Europa” przez około osiem lat. Te doświadczenia pokazują mu ograniczenia instytucji oraz znaczenie łączenia idei między krajami.

Od ponad siedmiu lat Joseph mieszka w Louvain-la-Neuve w Belgii. Na pół etatu pracuje na Uniwersytecie w Louvain z około 70 studentami z niepełnosprawnościami, a z około dziesięcioma z nich współpracuje bardziej regularnie. Niektórzy korzystają ze śledzenia wzroku, aby się komunikować. Interesuje się ich sposobem myślenia, pasjami i chęcią uczenia się. Bierze także udział w « Voyage en Autistan », serii emitowanej na Canal+. Jego rada dla młodych: zajęcie, które się lubi, może stać się zawodem, a zmiana kontekstu może pomóc znaleźć swoje miejsce.