Laurent Gerin

Jako dziecko Laurent był świetnym uczniem, ale jego oceny z zachowania były katastrofalne. Gadał, nie mógł usiedzieć w miejscu i kończył zdania za nauczycieli. Nie wiedział wtedy, że żyje z ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi), które zdiagnozowano u niego dopiero w wieku 43 lat. Dopiero wstrząs w klasie przygotowawczej, kiedy nauczycielka matematyki zagroziła mu wydaleniem, sprawił, że zaczął kontrolować swoją energię. Odizolowany na końcu sali, by móc się skupić, zajął pierwsze miejsce z matematyki i dostał się do prestiżowej szkoły informatycznej w Grenoble.

Po ukończeniu studiów Laurent przypadkowo trafia do firmy Unilog jako programista. Bardzo szybko jego energia i umiejętność rozwiązywania złożonych problemów windują go na sam szczyt. W ciągu trzech lat zarządza 60-osobowym zespołem, a następnie dołącza do komitetów sterujących. W wyniku przejęć jego firma staje się CGI, światowym gigantem zatrudniającym 90 000 pracowników. Laurent zarządza zespołami we Francji, Hiszpanii, Portugalii i Maroku, ostatecznie kierując grupą aż 17 000 osób. Kluczem do jego sukcesu jest ciągła odnowa: co trzy lata zmienia stanowisko, aby naprawiać trudne sytuacje, przygotowywać swoich następców, a następnie podejmować nowe wyzwania.

Dla Laurenta trwała efektywność nie może istnieć bez zaangażowania i zaufania. Opowiada się za wymagającym, ale głęboko ludzkim stylem zarządzania, przekonany, że dobrostan pracowników jest prawdziwą dźwignią sukcesu.

Po 25 latach kariery w grupie Laurent postanawia otworzyć nowy rozdział zawodowy, z pragnieniem, by w inny sposób kontynuować swoje zaangażowanie na rzecz zarządzania, które jest zarazem wymagające i ludzkie. Jego droga pokazuje, że doskonałość operacyjna i troska o człowieka mogą iść w parze.

W wieku 49 lat, gdy przygotowuje się do przejęcia firmy technologicznej, życie Laurenta nagle się zmienia. Podczas zjazdu na nartach upadek sprawia, że zostaje tetraplegikiem. Od pierwszych chwil rozumie powagę sytuacji, ale odmawia poddania się. Po 21 dniach na oddziale intensywnej terapii rozpoczyna wyczerpującą rehabilitację, pracując bez wytchnienia. Rok później, dzięki żelaznej woli i wysokiemu poziomowi francuskiej medycyny, udaje mu się nawet ukończyć triathlon dostosowany do jego możliwości. Dziś angażuje się jako wolontariusz, by wspierać innych pacjentów i zmieniać spojrzenie na niepełnosprawność w firmach.