Cathy

Cathy początkowo interesuje się zasobami ludzkimi, ale jej pierwsze staże ją rozczarowują. Czuje się jak zwykły numer i rozumie, że praca biurowa jej nie odpowiada. Jej sąsiad, dyrektor centrum motoryzacyjnego, proponuje jej wtedy pracę studencką jako kasjerce na lato. Cathy się zgadza i odkrywa dynamiczne środowisko, różnorodne zawody i konkretną działalność. To doświadczenie utwierdza ją w przekonaniu, że bardziej niż praca za biurkiem odpowiadają jej ruch i kontakt z innymi. Gdy lato się kończy, otwiera się przed nią droga, z której już nie zejdzie.

Gdy była młodsza, Cathy doświadczała drwin ze strony rówieśników z powodu swojej wagi. Ten okres mógł ją zniechęcić, ale ona postanawia wziąć się za siebie przez jedno lato. Po wakacjach jej przemiana robi wrażenie na otoczeniu. Przede wszystkim rozwija wtedy siłę charakteru i zdolność, by nie pozwolić definiować się spojrzeniem innych. Ta odporność pomaga jej później brać na siebie odpowiedzialność i kierować męskim zespołem z pewnością siebie i empatią. Cathy uważa ten etap za okres, który pomógł ukształtować osobę, którą się stała.

Przez czternaście lat Cathy poznaje prawie wszystkie zawody w centrum: kasę, zaopatrzenie i sprzedaż. Następnie zostaje dyrektorką stażystką i przez cztery lata podąża ścieżką ukierunkowaną na zarządzanie. Mimo to wybiera pozostanie kierowniczką warsztatu. Woli działanie, ruch i bliskość zespołów od pracy za biurkiem. Jej doświadczenie daje jej szerokie spojrzenie na centrum i jego obowiązki. Dla Cathy rozwój nie oznacza koniecznie odejścia od pracy w terenie: warsztat daje jej energię i bezpośredni kontakt, których szuka.

W warsztacie mechanicznym niektórzy klienci nadal proszą o rozmowę z „szefem”, zaskoczeni, że widzą kobietę. Cathy wybiera śmiech. Wraz ze swoim zespołem dwunastu mechaników zbudowała relację opartą na szacunku i zaufaniu. Jej rygorystyczna organizacja przyniosła jej przydomek „Pan Czystość”, a jej pogoda ducha wpływa na życie warsztatu. Blisko pracy w terenie i swojego zespołu pełni swoją rolę z pewnością siebie i pokazuje, że zawód nie jest zarezerwowany dla jednej płci.