Fabienne Derain

Jako córka wojskowego pilota Fabienne dorasta niedaleko bazy wojskowej w Haute-Saône. Od najmłodszych lat chce zostać pilotką, tak jak jej tata. Jest dobrą uczennicą i ma logiczny umysł, dlatego wybiera naukę na profilu ścisłym. Jednak w klasie maturalnej pojawia się nieoczekiwana przeszkoda: pogarsza jej się wzrok. Noszenie okularów definitywnie zamyka jej drogę do kariery pilotki. Fabienne nie zniechęca się i rozpoczyna studia w EPF, uczelni inżynierskiej przeznaczonej wówczas wyłącznie dla kobiet, z myślą o pracy w lotnictwie.

Podczas studiów lotnictwo wydaje jej się ostatecznie zbyt teoretyczne. Z trudem odnajduje swoją drogę, aż przypadkiem zdobywa staż na placu budowy Zénith de Toulon. To okazuje się przełomem. Fabienne uwielbia atmosferę, rozwiązywanie konkretnych problemów i możliwość obserwowania, jak budynek wyrasta z ziemi. Postanawia więc specjalizować się w mechanice konstrukcji. Wciąż spragniona nowych odkryć, wyrusza następnie do Stanów Zjednoczonych, aby zdobyć tam podwójny dyplom w Atlancie.

Po powrocie do Francji, z dyplomem w kieszeni, szuka pierwszej pracy. Podczas rozmowy telefonicznej rekruter bez ogródek mówi jej, że jej profil jest znakomity, ale firma odmawia zatrudniania kobiet na budowach. Fabienne nie załamuje się i idzie dalej. Korzysta z okazji, by na dwa lata wrócić do pracy w Stanach Zjednoczonych. Kiedy na stałe wraca do Francji, wysyła wiele aplikacji z własnej inicjatywy i zdobywa stanowisko w biurze kontroli technicznej — w branży, której wcześniej nie znała.

W Bureau Veritas Fabienne spędza dwanaście lat, wykonując cztery różne zawody. Od kontroli wytrzymałości budynków przechodzi do zarządzania ryzykiem związanym z azbestem, następnie obejmuje kierownictwo działu szkoleń, a potem z Londynu zajmuje się certyfikacją międzynarodową. Jej sekret? Niezaspokojona chęć uczenia się. Gdy tylko opanuje dane zagadnienie, a dział dobrze funkcjonuje, odczuwa potrzebę przekazania pałeczki, by podjąć nowe wyzwanie.

W 2006 roku Fabienne rezygnuje z pracy na etacie i dołącza do firmy doradczej swojego męża. Tam poznaje codzienność szefowej firmy i jej różne obszary odpowiedzialności: zasoby ludzkie, finanse i sprzedaż. Po kilku projektach biznesowych w 2015 roku zakłada Yzytek. Dziś sama stoi na czele tej dziesięcioosobowej firmy i odnalazła swoją prawdziwą misję: poprawiać codzienność pracowników. Dostosowując stanowiska pracy, by zmniejszyć obciążenie fizyczne lub wspierać włączenie osób z niepełnosprawnościami, nadaje swojej pracy głęboki sens.