Hélène

Jako dziecko w Lotaryngii, Hélène marzy o byciu archeolożką. Spędza jednak również dużo czasu, pożyczając klocki Lego od swojego brata. Zafascynowana nauką i programem „C'est pas sorcier”, dostaje się do INSA w Lyonie, szkoły inżynierskiej. Tam odkrywa siebie: świetnie się bawi, tworząc konkretne części na maszynach, będąc jednocześnie wokalistką heavymetalową w zespole studenckim! Ta mieszanka konkretu, kreatywności i techniki naturalnie popycha ją w stronę mikroelektroniki.

Po zrobieniu doktoratu i kilku latach pracy jako menedżerka w branży medycznej w Becton Dickinson, pandemia Covid-19 staje się punktem zwrotnym. Widząc góry odpadów generowanych przez jednorazowe strzykawki i opakowania, Hélène uświadamia sobie wpływ swojego sektora na środowisko. Postanawia zareagować i prosi kierownictwo o poświęcenie części swojego czasu na poszukiwanie rozwiązań mających na celu zmniejszenie tego zanieczyszczenia.

Aby przekształcić firmę, nie wystarczą dobre chęci: trzeba udowodnić, że ekologia jest opłacalna ekonomicznie. Hélène wraca do nauki w London Business School, aby nauczyć się „sprzedawać” zrównoważony rozwój swoim szefom. Dzięki wytrwałości i solidnym argumentom udaje jej się ich przekonać. Jej inicjatywa staje się pełnoetatowym stanowiskiem, udowadniając, że można kształtować własny zawód tak, aby był zgodny z własnymi przekonaniami.

Przez całą swoją karierę Hélène musiała poruszać się w bardzo męskim środowisku. Dziś, jako jedyna kobieta na swoim szczeblu hierarchii, wciąż zauważa, że jej pomysły są czasami ignorowane, dopóki nie powtórzy ich kolega. Daleka od zniechęcenia, angażuje się w wewnętrzną sieć promującą kobiety, mając świadomość, że obecność kobiet jest niezbędna do zmiany mentalności.

Po wspinaniu się po szczeblach kariery i otarciu się o wypalenie zawodowe, łącząc zarządzanie dużym zespołem z projektami ekologicznymi, Hélène dokonała odważnego wyboru: przeszła na niepełny wymiar godzin. To, co początkowo wydawało jej się krokiem w tył, stało się prawdziwym zwycięstwem. Dziś w pełni rozkwita, dzieląc czas między sensowną pracę, dzieci i lokalne zaangażowanie polityczne na rzecz transformacji ekologicznej.