Amélie

Dorastając w Lille z dwoma starszymi braćmi i matką artystką, Amélie wychowywała się w środowisku, w którym nie narzucano jej żadnych barier płciowych. Choć pasjonowała się archeologią, nie chodziło o daty czy królów, ale o zrozumienie, jak działały różne rzeczy, na przykład zamki w starożytnym Egipcie. Mając braci, którzy już studiowali w szkole inżynierskiej, naturalnie skierowała się ku maturze o profilu ścisłym, kierowana tą techniczną i twórczą ciekawością.

Jako dobra uczennica w liceum, Amélie wybiera klasyczną ścieżkę klas przygotowawczych o profilu fizyczno-chemicznym. Zderzenie z rzeczywistością jest jednak brutalne: szalone tempo i wymóg perfekcji doprowadzają ją do wypalenia. W tym momencie głębokiego zwątpienia psycholog pracy pomaga jej spojrzeć na wszystko z innej perspektywy i odkrywa przed nią dziedzinę, której nie znała: logistykę. Uspokojona, nie poddaje się, kończy klasy przygotowawcze i dostaje się do szkoły inżynierskiej ENSTA Paris.

Siłą logistyki jest to, że jest niezbędna wszędzie. Amélie rozpoczyna swoją karierę w przemyśle motoryzacyjnym, bardzo zdominowanym przez mężczyzn środowisku, w którym odnajduje się dzięki swoim umiejętnościom technicznym. Po dziewięciu latach i chęci spróbowania czegoś nowego, bada branżę kosmetyczną, zalicza epizod w sektorze jądrowym, zanim znajduje swoje miejsce w przemyśle rolno-spożywczym w firmie McCain. Za każdym razem dostosowuje się do nowych produktów i nowych ograniczeń, udowadniając, że z dyplomem inżyniera nigdy nie można się nudzić.

Dziś Amélie jest prawdziwą wieżą kontrolną. Jej rolą jest upewnienie się, że produkty opuszczają fabrykę i docierają do tysięcy klientów na całym świecie. W tym celu żongluje między sprzedażą, produkcją a transportem. Na co dzień rozmawia po angielsku ze swoimi współpracownikami w Holandii czy w Polsce i wykorzystuje swoją dyplomację, aby pogodzić cele wszystkich stron. Jej supermoc? Mieć oczy dookoła głowy, aby dostrzec najmniejszy szczegół, który mógłby zablokować cały łańcuch.