Lucile

Jako dziecko w Grenoble Lucile lubiła ruch, bieganie i jazdę na rowerze. Jednak równie mocno pasjonowały ją tajemnice. Zaczytana w kryminałach lub skupiona podczas gry w Cluedo, uwielbiała szukać wskazówek i rozwiązywać zagadki. W szkole czuła się dobrze: lubiła się uczyć, spotykać z przyjaciółmi i odkryła, że z łatwością radzi sobie z matematyką i fizyką. W jej rodzinie, w której ojciec był inżynierem, ścieżka naukowa wydawała się naturalna, ale to właśnie jej własna ciekawość wyznaczała jej drogę.

W liceum Lucile inspirują nauczycielki matematyki i fizyki, które z pasją podchodzą do swoich przedmiotów. W klasie maturalnej, mając dobre wyniki w nauce, zastanawia się, co robić dalej. Klasy przygotowawcze wydają jej się zbyt przytłaczające. Przełom następuje, gdy pewien student przychodzi przedstawić swoją szkołę inżynierską, INSA de Lyon. Bardziej ogólny i mniej konkurencyjny program kształcenia idealnie jej odpowiada. Wybiera tę drogę, a następnie podejmuje pracę doktorską w CEA w Grenoble. Jej cel jest jasny: mieć zawód, który pozwoli jej być samodzielną i niezależną.

Przez ponad 40 lat Lucile pracowała w CEA Grenoble. Jej codzienność? Zajmowała się fizyką stosowaną, aby opracowywać produkty powszechnego użytku, takie jak układy do telefonów czy czujniki obrazu. Na zmianę przeprowadzała eksperymenty na stanowiskach pomiarowych, prowadziła obserwacje pod mikroskopem i analizowała dane na komputerze. Badania naukowe przynoszą satysfakcjonujące odkrycia, ale wiążą się też z niepowodzeniami. Trzeba szukać anomalii, zrozumieć, dlaczego eksperyment nie przebiega zgodnie z planem, a przede wszystkim pracować zespołowo, aby znaleźć rozwiązania.

W środowisku technicznym zdominowanym przez mężczyzn Lucile czuje się swobodnie, ale czasem napotyka przeszkody. Dwukrotnie, jako kierowniczka projektu, musi kierować mężczyznami, którzy nie uznają jej autorytetu, częściowo dlatego, że jest kobietą. W obliczu tego impasu i braku wsparcia ze strony bezpośredniego kierownictwa znajduje pomoc u koleżanek. Ich uważne wysłuchanie i trafne rady pomagają jej przełamać impas, gdy korzysta z pomocy medycyny pracy. To piękna lekcja solidarności, która pozwoliła jej kontynuować karierę, nie dając się powstrzymać.